سیدالشهداء (ع) درکلام منتقم

تفسیر کهیعص

سعدبن عبدالله قمی می گوید : پس از آنکه در مناظره با بعضی از ناصبی ها دچار مشکل شدم ، حدود چهل پرسش را نوشتم و رفتم که از عالِم شهر ، احمد بن اسحاق بپرسم . گفتند که او به سفر برای ملاقات با امام حسن عسگری(ع) رفته است .

من هم به دنبالش رفتم و در راه به او رسیدم . با هم به محضر امام حسن عسگری(ع) مشرف شدیم . احمد بن اسحاق کیسه ای از وجوهات آورده بود که تقدیم کند . امام حسن عسگری(ع) فرمود : تحویل پسرم مهدی بده .

امام زمان(عج) که کودکی روی زانوی پدر بود ، یک به یک اسامی را گفت و حرام ها و حلال ها را جدا کرد . اما احمد بن اسحاق حواله مختصر یک پیرزن را در محل اقامت جا گذاشته و فراموش کرده بود که بیاورد و حضرت مهدی(عج) به یادش آورد .

احمد بن اسحاق رفت تا آن بسته را بیاورد . در این فاصله امام حسن عسگری(ع) فرمود : ای سعد ! چه شد که به حضور ما آمدی ؟ گفتم : احمد بن اسحاق تشویقم کرد که می توانم به زیارت شما بیایم . آن حضرت فرمود : پس آن مسئله ای را که می خواستی بپرسی چه شد ؟ عرض کردم : آری ! هنوز هم می خواهم بپرسم .

حضرت فرمود : از پسرم بپرس . و اشاره کرد به حضرت مهدی(عج) .

حضرت مهدی(عج) فرمود : سل عمّا بدالک منها ؛ هر آنچه در ذهن داری بپرس .

سعد بن عبدالله قمی می گوید : سؤالات زیادی پرسیدم . یکی از آنها این بود که عرض کردم : یابن رسول الله(ص) از تفسیر کلمه «کهیعص» برایم بگو !

حضرت مهدی(عج) فرمود: این حروف از خبرهای غیبی هستند که خداوند آنها را به اطلاع بنده اش حضرت زکریا (ع) رساند و سپس داستان آن را برای حضرت محمد (ص) نقل کرد . جریانش این گونه بوده است که حضرت زکریا(ع) از خداوند خواست تا اسم های پنج تن را به او بیاموزد . جبرئیل نازل شد و اسم های پنج تن را برایش آورد و گفت : «آنان عبارتند از : حضرت محمد(ص) ، حضرت علی(ع) ، حضرت فاطمه(س)  ، امام حسن (ع) و امام حسین (ع)»و با این نامها ، غم و غصه اش از بین می رفت و اندوهش به خوشی تبدیل می گشت . اما وقتی به نام مبارک امام حسین(ع) می رسید ، اشک در چشمانش حلقه می زد و نفس هایش به شماره می افتاد . روزی عرض کرد : پروردگارا ! مرا چه می شود که وقتی نام چهار نفر اول از پنج تن را می برم با نام آنها آرامش خاطر پیدا می کنم و اندوهم برطرف می گردد ، اما وقتی نام امام حسین(ع) را بر زبان جاری می کنم ، اشکم جاری می شود و آه از جگرم بلند می شود ؟

خداوند داستان امام حسین(ع) را برای زکریا نقل کرد و فرمود : «کهیعص» سپس «کاف» ، علامت اختصاری نام کربلاست و «هاء»علامت شهادت خاندان امام حسین(ع) است و «یاء» علامت نام یزید است همان کسی که این ستم را بر امام حسین(ع) روا داشت و «عین» علامت عطش و تشنگی امام حسین(ع) در روز عاشورا است و «صاد» علامت صبر و بردباری امام حسین(ع) است .

برگرفته از کتاب کمال الدین و تمام النعمه ، ص ۲۰۱

 

آخرین مطالب

همایش بزرگ مهدی یاوران برگزار شد

به گزارش روابط عمومی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) فارس، همزمان با سالروز ولادت با سعادت قطب عالم امکان، حضرت بقیة الله الأعظم، امام زمان

مردم مستعد دین هستند

به گزارش روابط عمومی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) استان فارس، استاد علیرضا حدائق مدیر بنیاد استان فارس در همایش سراسری مدیران بنیاد استان‌ها که

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *